પરેશ રાવલના વિચારોથી પ્રેરિત ફિલ્મ ‘મર્સી’:સિનેમાઘરોમાં રિલીઝ થઈ, યુથેનેશિયાના જટિલ પ્રશ્નો ઉઠાવીને દર્શકોમાં ચર્ચા જગાવે છે

તાજેતરમાં રિલીઝ થયેલી ફિલ્મ ‘મર્સી’ 24 એપ્રિલ 2026ના રોજ સિનેમાઘરોમાં આવી છે અને તેના સંવેદનશીલ વિષયને કારણે ચર્ચામાં રહી છે. મિતુલ પટેલના નિર્દેશનમાં બનેલી આ ફિલ્મમાં રાજ વાસુદેવા, નિહારિકા રાયઝાદા, કુણાલ ભાન અને અપર્ણા ઘોષાલ મુખ્ય ભૂમિકાઓમાં જોવા મળ્યા છે. દિવ્ય ભાસ્કર સાથેની ખાસ વાતચીતમાં ડિરેક્ટર અને કાસ્ટે પોતાની જર્ની, પાત્રો અને ફિલ્મના ભાવનાત્મક પાસાઓ પર ખુલીને વાત કરી છે. મિતુલ પટેલે જણાવ્યું કે આ વાર્તાની પ્રેરણા તેમને પરેશ રાવલના એક ઇન્ટરવ્યુમાંથી મળી, જેમાં જીવન અને મૃત્યુ સાથે જોડાયેલા એક મુશ્કેલ નિર્ણયનો ઉલ્લેખ હતો. તેમનું કહેવું છે કે આ ફિલ્મ એક એવા વિષયને સામે લાવે છે, જેના પર સામાન્ય રીતે લોકો વાત કરવાનું ટાળે છે. તમારી ફિલ્મ હવે સિનેમાઘરોમાં રિલીઝ થઈ ગઈ છે અને તમે સૌથી યુવા ડિરેક્ટર તરીકે સામે આવ્યા છો, આ આખી સફર અને રિલીઝ પછી દર્શકોના પ્રતિભાવને તમે કેવી રીતે જુઓ છો? મિતુલ પટેલ- આ મારા માટે હજુ પણ થોડું અવાસ્તવિક લાગે છે. ત્રણ વર્ષની મહેનત પછી જ્યારે ફિલ્મ રિલીઝ થઈ અને લોકો સુધી પહોંચી, ત્યારે એક અલગ જ સંતોષ મળ્યો. આ આખી જર્નીએ મને ખૂબ જ ગ્રાઉન્ડેડ અને નમ્ર બનાવી દીધો છે. ફેસ્ટિવલ્સમાં અમને પહેલાથી જ સારો પ્રતિસાદ મળ્યો હતો, પરંતુ થિયેટરમાં જ્યારે દર્શકો ફિલ્મ સાથે જોડાય છે અને ભાવનાત્મક રીતે પ્રતિક્રિયા આપે છે, ત્યારે તે વધુ ખાસ હોય છે. હું બસ એ જ આશા રાખું છું કે વધુને વધુ લોકો ફિલ્મ જુએ અને તેની સાથે કનેક્ટ થાય કારણ કે આ જ આ વાર્તાની સૌથી મોટી જીત હશે. આ ફિલ્મનો વિષય ખૂબ જ સંવેદનશીલ અને ‘ગ્રે’ એરિયાવાળો છે. તમને આ વાર્તાનો વિચાર ક્યાંથી આવ્યો અને તમે તેને ફિલ્મમાં બદલવાનો નિર્ણય શા માટે કર્યો? મિતુલ પટેલ- લગભગ સાડા ત્રણ વર્ષ પહેલા મેં પરેશ રાવલનો એક ઇન્ટરવ્યુ જોયો હતો. તેમાં તેમણે પોતાની માતાના કોમામાં હોવા અને તે મુશ્કેલ નિર્ણય વિશે વાત કરી હતી કે શું આપણે કોઈની જિંદગી લંબાવી રહ્યા છીએ કે તેની મોતને લાંબી કરી રહ્યા છીએ. તેમની એક વાત મારા મનમાં રહી ગઈ કે તેમની માતાએ કદાચ પોતે જ પોતાની જિંદગી કુરબાન કરી દીધી જેથી તેમને ગિલ્ટ ન રહે. મને લાગ્યું કે આ એક એવો વિષય છે જેમાં કોઈ એક સાચો જવાબ નથી. દરેક માણસ પોતાના દૃષ્ટિકોણથી સાચો છે. એટલે મેં વિચાર્યું કે આ ફિલ્મ દ્વારા અલગ-અલગ દૃષ્ટિકોણ બતાવવામાં આવે, જેથી દર્શકો પોતાને આ પાત્રોમાં જુએ અને પોતાના જવાબો શોધે. અપર્ણા જી, તમે આ ફિલ્મમાં માતાનો કિરદાર નિભાવ્યો છે જે ખૂબ જ ભાવનાત્મક અને પડકારજનક છે, આ રોલ નિભાવવાનો અનુભવ કેવો રહ્યો અને આ વિષય પર તમારી પોતાની વિચાર શું છે? અપર્ણા ઘોષાલ- આ રોલ ખરેખર ખૂબ જ ભાવનાત્મક અને ઉતાર-ચઢાવથી ભરેલો હતો. ખાસ કરીને જ્યારે પાત્ર પથારીમાં હોય અને તે સ્થિતિમાં હોય, ત્યારે તેમાં પોતાને ઢાળવું સહેલું નહોતું. આ એક આઘાતજનક સ્થિતિ છે, અને તેમાં ઢળવામાં થોડો સમય લાગ્યો. જ્યાં સુધી વિષયની વાત છે, તે આજના સમયમાં ખૂબ જ સુસંગત છે. 'મૃત્યુ' એક સાર્વભૌમિક સત્ય છે, પરંતુ આપણે તેનો કેવી રીતે સામનો કરીએ છીએ અથવા ક્યારે સ્વીકારીએ છીએ તે એક મોટો પ્રશ્ન છે. યુથેનેશિયા જેવો વિષય આજે પણ સંપૂર્ણપણે સ્પષ્ટ નથી, અને આ જ આ ફિલ્મની સુંદરતા છે કે તે લોકોને વિચારવા મજબૂર કરે છે. રાજ વાસુદેવા, આ ફિલ્મ સાથે જોડાવાની તમારી યાત્રા કેવી રીતે શરૂ થઈ અને અભિનેતા અને નિર્માતા તરીકેનો તમારો અનુભવ કેવો રહ્યો? રાજ વાસુદેવા- તે સમયે હું હોલેન્ડમાં હતો અને મારા પરિવારમાં એક એવી ઘટના બની હતી જેના કારણે હું આ વિષય સાથે જોડાઈ શક્યો. હું સારી સ્ક્રિપ્ટ્સની શોધમાં હતો અને ત્યારે જ અજયે મને આ ફિલ્મની એક લાઇન મોકલી. તે તરત જ મારા દિલને સ્પર્શી ગઈ કારણ કે હું પોતે તે પરિસ્થિતિ સાથે જોડાયેલો હતો. પછી અમે મળ્યા અને પહેલા તેને શોર્ટ ફિલ્મ બનાવવાનું વિચાર્યું, પરંતુ વાર્તા એટલી મોટી હતી કે અમે તેને ફીચર ફિલ્મમાં બદલી નાખી. એક્ટર તરીકે મારા માટે સૌથી મોટો પડકાર ભાવનાત્મક દ્રશ્યો હતા, તેમાં પ્રવેશવું સરળ હતું કારણ કે વાતાવરણ ખૂબ જ વાસ્તવિક હતું, પરંતુ તેમાંથી બહાર નીકળવું મુશ્કેલ બની જતું હતું. નિહારિકા રાયઝાદા, તમારું પાત્ર ‘જિયા’ ઘણા સંબંધો અને ભાવનાઓ વચ્ચે ફસાયેલું છે, આ પાત્ર ભજવવાની પ્રક્રિયા કેવી રહી અને શું તમે આ વાર્તા સાથે વ્યક્તિગત રીતે જોડાઈ શક્યા? નિહારિકા રાયઝાદા- મને આ ફિલ્મ માટે ઓડિશન દ્વારા પસંદ કરવામાં આવી હતી. વ્યક્તિગત સ્તરે હું આ વિષય સાથે જોડાયેલી છું કારણ કે કોવિડ દરમિયાન મારી નાની સાથે આવો અનુભવ થયો હતો. જ્યારે પણ હું આ ફિલ્મ વિશે વાત કરું છું, ત્યારે તે યાદો પાછી આવે છે. તેથી આ ફિલ્મ મારા માટે માત્ર એક પ્રોજેક્ટ નથી, પરંતુ એક ભાવનાત્મક અનુભવ પણ છે. કુણાલ ભાન, તમારા પાત્રમાં હળવી મસ્તી સાથે ઊંડાણ પણ જોવા મળે છે, આ ભૂમિકા ભજવવાનો અનુભવ કેવો રહ્યો અને તમે તેની સાથે કેટલો સંબંધ બાંધી શક્યા? કુણાલ ભાન- જ્યારે મને આ ફિલ્મનું ઓડિશન મળ્યું, ત્યારે જ મને લાગ્યું કે મારે તેનો ભાગ બનવું જોઈએ કારણ કે આ એક ખૂબ જ જરૂરી વાર્તા છે, જેના પર લોકો ખુલીને વાત કરતા નથી. મારું પાત્ર બહારથી થોડું તોફાની અને નટખટ છે, જેમ કે મોટાભાગે નાના ભાઈઓ હોય છે, પરંતુ તેની અંદર એક વ્યવહારુ અને ભાવનાત્મક બાજુ પણ છે. તેની યાત્રા એકદમ શાંત છે, તે પોતાની લાગણીઓ ગીતો અને પોતાની રીતે વ્યક્ત કરે છે. હું આ પરિસ્થિતિ સાથે સંપૂર્ણપણે સંબંધિત થઈ શક્યો નહીં, પરંતુ ભાઈ-બહેનના સંબંધો, મજાક અને ગેરસમજો આ બધું મારા વાસ્તવિક જીવન સાથે ઘણું મળતું આવે છે. તાજેતરમાં દેશમાં યુથેનેશિયા સંબંધિત નિર્ણયો પર ચર્ચા વધી છે, આવા સમયે તમારી ફિલ્મનું આવવું કેટલું મહત્વનું છે? મિતુલ પટેલ- અમારી ફિલ્મ તો પહેલા જ બની ચૂકી હતી, પરંતુ આ એક રસપ્રદ સંયોગ છે કે તાજેતરમાં આ વિષય પર ચર્ચા વધી છે. મને લાગે છે કે આનાથી લોકોમાં જિજ્ઞાસા વધશે અને તેઓ આ વિષય પર વાત કરવા માટે તૈયાર થશે. અમારો પ્રયાસ એ જ છે કે લોકો ‘ડિગ્નિટી ઇન ડાઇંગ’ અને ‘એન્ડ-ઓફ-લાઇફ કેર’ જેવા મુદ્દાઓ પર ખુલીને વાતચીત કરે.