વાર્તા: મંત્રીની રાજાને શીખામણ:આપણે આપણી વિચારસરણીને સકારાત્મક, સંતુલિત અને તર્કસંગત બનાવીએ, તો આપણું જીવન પણ સફળ બને છે

એક લોકકથા છે. એક રાજ્યનો રાજા હતો, જે ખૂબ શક્તિશાળી હતો, પરંતુ તેની વિચારસરણી ઘણીવાર શંકા અને અંધશ્રદ્ધાથી ભરેલી રહેતી હતી. તે દરેક ઘટનાને શુભ-અશુભના દૃષ્ટિકોણથી જોતો હતો. તેના રાજ્યના એક ગામમાં ચર્ચા ચાલી રહી હતી કે ત્યાંના એક વ્યક્તિનો ચહેરો અશુભ છે અને તેને જોતા જ દુર્ભાગ્ય આવે છે. લોકોની વિચારસરણી એટલી મજબૂત થઈ ગઈ હતી કે તેમણે તે વ્યક્તિને દોષી માની લીધો હતો. સ્થિતિ એટલી બગડી ગઈ કે ગામના લોકો તેને ગામમાંથી કાઢવાનો પ્રયાસ કરવા લાગ્યા. તેને અપમાનિત કરવામાં આવતો હતો અને તેની સાથે ખોટો વ્યવહાર થવા લાગ્યો. જ્યારે આ વાત રાજા સુધી પહોંચી, ત્યારે તેમણે વિચાર્યું કે તપાસ કર્યા વિના કોઈને દોષી માનવું યોગ્ય નથી. તેથી રાજાએ તે વ્યક્તિને પોતાના મહેલમાં રહેવાનો આદેશ આપ્યો, જેથી તે પોતે આ વાતની સચ્ચાઈ જાણી શકે. બીજા દિવસે સવારે, રાજાએ સૌથી પહેલા તે જ વ્યક્તિનો ચહેરો જોયો. તે જ દિવસે રાજા સાથે એક ઘટના બની, તેને આખો દિવસ રાજકીય કાર્યોમાં ખૂબ વ્યસ્ત રહેવું પડ્યું અને વ્યસ્તતાને કારણે તે ભોજન કરી શક્યો નહીં. સાંજ સુધીમાં તેને લાગવા માંડ્યું કે ખરેખખર તે વ્યક્તિના કારણે તેનો દિવસ ખરાબ થયો છે. હવે રાજા પણ રાજ્યના લોકોની વાતો પર વિશ્વાસ કરવા લાગ્યો અને તેણે તે વ્યક્તિને અશુભ માની લીધો. ગુસ્સા અને અંધશ્રદ્ધામાં આવીને રાજાએ તે વ્યક્તિને મૃત્યુદંડ આપી દીધો. જેવો આ નિર્ણય લેવાયો, રાજાના વિદ્વાન મંત્રીએ તેને રોકતા પૂછ્યું કે એક નિર્દોષ વ્યક્તિને કયા આધારે દંડ આપવામાં આવી રહ્યો છે. રાજાએ કહ્યું કે આજે સવારે મેં તેનો ચહેરો જોયો અને મારો આખો દિવસ ખરાબ થઈ ગયો, તેથી તે અશુભ છે. મંત્રીએ શાંત સ્વરમાં કહ્યું, “રાજન્, ક્ષમા કરશો, પરંતુ એક વાત બીજી પણ છે, તે વ્યક્તિએ પણ આજે સવારે સૌથી પહેલા તમારો ચહેરો જોયો હતો. તમને તો ફક્ત ભોજન ન મળ્યું, પરંતુ આ વ્યક્તિ પર તો મૃત્યુનું સંકટ ઊભું થઈ ગયું છે.” આ સાંભળીને રાજા શાંત થઈ ગયો. મંત્રીએ આગળ સમજાવ્યું કે કોઈપણ વ્યક્તિનો ચહેરો ન તો શુભ હોય છે અને ન તો અશુભ. ખરેખર, અશુભ આપણી વિચારસરણી હોય છે. રાજાને પોતાની ભૂલનો અહેસાસ થયો. તેણે તરત જ તે વ્યક્તિને મુક્ત કરી દીધો અને સમજી ગયો કે જીવનમાં નિર્ણયો તથ્યો પર આધારિત હોવા જોઈએ, અંધશ્રદ્ધા અને નકારાત્મક વિચારસરણી પર નહીં. પ્રસંગની શીખ