વાર્તા: ગુરુની શિષ્યને શીખ:આપણે પરિસ્થિતિઓ અનુસાર પોતાને ઢાળતા શીખવું જોઈએ, ધૈર્ય રાખો અને સંજોગો અનુસાર નિર્ણય લો, સફળતા મળશે

જીવનમાં સુખ અને દુઃખ આવતા-જતા રહે છે. કોઈ પણ પરિસ્થિતિ કાયમી હોતી નથી. જ્યારે સમય સારો હોય છે ત્યારે મન પ્રસન્ન રહે છે, પરંતુ જ્યારે પરિસ્થિતિઓ પ્રતિકૂળ બની જાય છે ત્યારે ઘણા લોકો નિરાશ થઈ જાય છે. જીવનની સાચી કસોટી આવા સમયે જ થાય છે, જ્યારે ધૈર્ય અને સંયમની સૌથી વધુ જરૂર હોય છે. આ વાત એક લોકકથાથી સમજી શકાય છે. લોકકથા અનુસાર, એક ગુરુ પોતાના શિષ્ય સાથે પગપાળા યાત્રા કરી રહ્યા હતા. રસ્તો પહાડી હતો અને યાત્રા કઠિન હતી. તેમને સાંકડી કેડીઓ અને ઊંડી ખીણોમાંથી પસાર થવું પડી રહ્યું હતું. ચાલતા-ચાલતા અચાનક શિષ્યનો પગ લપસી ગયો અને તે સીધો એક ઊંડી ખાઈ તરફ પડવા લાગ્યો. શિષ્યે નીચે પડતી વખતે એક વાંસના છોડને પકડી લીધો. શિષ્યનું આખું વજન તે વાંસ પર આવી ગયું. વાંસ ખૂબ જ નમી ગયો, જાણે તૂટી જશે, પરંતુ તે તૂટ્યો નહીં. શિષ્ય હવામાં લટકી ગયો. ગુરુ તરત જ આગળ વધ્યા અને કોઈક રીતે શિષ્યનો હાથ પકડીને તેને ઉપર ખેંચવા લાગ્યા. ઘણા પ્રયાસો પછી ગુરુએ શિષ્યને સુરક્ષિત બહાર કાઢી લીધો. થોડી વાર પછી બંને આગળ વધ્યા. ગુરુએ શિષ્યને પૂછ્યું, “શું તેં સાંભળ્યું કે તે સમયે વાંસે શું કહ્યું હતું?” શિષ્યે આશ્ચર્યથી કહ્યું, “ગુરુજી, હું તો બસ મારો જીવ બચાવવામાં વ્યસ્ત હતો. મને તો વૃક્ષો-છોડની ભાષા સમજાતી નથી.” ગુરુ હસ્યા અને બોલ્યા, “તે વાંસે તને જીવનનો સૌથી મોટો સંદેશ આપ્યો છે.” ગુરુએ સમજાવ્યું કે તે મુશ્કેલ સમયમાં વાંસ સંપૂર્ણપણે ઝૂકી ગયો, પરંતુ તૂટ્યો નહીં. તેણે દબાણને સ્વીકાર્યું, વિરોધ ન કર્યો. જ્યારે દબાણ સમાપ્ત થયું, ત્યારે તે ફરીથી સીધો થઈ ગયો. ગુરુએ જણાવ્યું કે વાંસ આપણને શીખવે છે કે આપણે જીવનમાં લવચીકતા અને નમ્રતા જાળવી રાખવી જોઈએ. જે વ્યક્તિ દરેક પરિસ્થિતિમાં કઠોર રહે છે, તે તૂટી જાય છે, પરંતુ જે વ્યક્તિ સમય અનુસાર પોતાને ઢાળી લે છે, તે દરેક સંકટમાંથી બચી જાય છે. પ્રસંગની શીખ